Tien jaar geleden zijn er 8 doelen vastgesteld door de leden van de VN die voor 2015 de wereld uit zouden moeten zijn. En zoals dat zo vaak gaat met internationale afspraken, ze worden vergeten. Niet alleen is 15 jaar een lange tijd om iets top of mind te houden, ook diverse externe omstandigheden zoals de afgelopen crisis wil wel eens roet in het eten gooien. Daarnaast ligt de behartiging van deze doelen voornamelijk bij gemeentes en goede doelen waarbij het al gauw een ding op de uitgebreide takenlijst wordt.

Het bedrijfsleven houdt zich angstvallig op de achtergrond. Ofwel omdat er op korte termijn niet veel winst te behalen is, om omdat zij het net als de rest van het land eenvoudigweg vergeten zijn. Maar vandaag merkte hoezeer het vergeten is. In een promotieronde die ik langs Utrechtse bedrijven maakte om ze zich te laten aansluiten bij het netwerk MillenniumBedrijven wat ik hiervoor heb opgezet, was er tot nu toe EEN iemand die bevestigend reageerde toen ik vroeg of ze bekend waren met de millenniumdoelen.

Hoog tijd om daar wat verandering in te brengen. Hiervoor zal ik ten eerste het project Follow the Red Caravan, en de site, de documentaire en het boek dat hieruit komt inzetten voor de promotie van deze doelen. Ik heb daar binnenkort ook een afspraak over bij het NCDO, de organisatie achter der millenniumdoelen in Nederland. Ten tweede ben ik het Millenniumbedrijven netwerk gestart, een online netwerk waar bedrijven zich voor € 75 euro bij kunnen aansluiten. Met deze 75 euro zijn ze meteen producent van de documentaire Follow the Red Caravan en maken de promotieactie die ik rond mijn eigen project wil opstarten mogelijk. Utrecht is al millenniumstad, wanneer alle Utrechtse ondernemingen ook MillenniumBedrijf worden, kan er weer eens een mooie signaal worden afgegeven dat we echt met z’n allen verantwoordelijk zijn voor het wel en wee van onze planeet.

Wat zou jij kunnen doen om het realiseren van de millenniumdoelen voor 2015 te stimuleren? Kijk hier om erachter te komen wat deze doelen ook alweer zijn.

Maar…

Ik sta voor de laatste drempel en die drempel lijkt wel steeds meer een berg te worden. En ik weet dat dat niet waar is. Het is maar een drempel, maar toch blijft er nu toch net teveel steken. Heel raar maar vooral frustrerend. Want ik ga steeds meer naar die drempel kijken en dan wordt het vanzelf die berg waar ik niet meer zelf omheen kan kijken.

Want hoe staat het ervoor met project InnerSuperhero.Me . Eigenlijk op papier goed.

• Het boek ligt bij het Centraal Boekhuis, wat betekent dat het niet meer alleen in mijn eigen webshop te koop is, maar dat het bij elke boekhandel te krijgen is.
• De methodiek krijgt steeds meer voeten in de grond. Ik word meer en meer gevonden voor het geven van lezingen en workshops.
• In Stichting Werklust heb ik een partner gevonden die me ondersteunt in netwerk en geld.
• De caravan is af, gepimpt en getest en staat klaar voor de eerste grote rit en is te boeken voor sessie op maat.
• Over publiciteit niets te klagen met artikelen in De betere wereld, De pers en het AD. Bovendien heb ik net op TEDx Amsterdam mijn verhaal mogen doen, dus geen vuiltje aan de lucht.
• Het plan voor de docu is klaar en de family doet mee.
• En heel veel leuke en talentvolle mensen hebben me de afgelopen tijd geholpen en staan ook klaar voor verdere dingen.

Kortom geen vuiltje aan de lucht zou je zeggen. Behalve die drempel dan, en dat is op dit moment voornamelijk geld. De afgelopen maanden heb ik op alles ingeteerd om zover te komen als ik nu ben, maar ik merk dat dit geld nu echt in de weg gaat zitten. Ik heb schulden opgebouwd die weg moeten, ik heb opdrachten nodig, ruimte. En zoals dat gaat: hoe meer je erop focust, hoe minder het op je pad komt. Maar ik merk dat ik het zelf gewoon even niet meer weet. Alles staat op de rit, maar die ellendige drempel schijn ik niet over te komen.

• Want het boekje wordt nog niet verkocht, tenminste niet in de aantallen die het project mogelijk gaan maken. Een grote order van boekhandel of bedrijf zou al voldoende zijn.
• Die lezingen mogen wel wat vaker komen, eentje in de week is al voldoende.
• Via Stichting Werklust wordt er een team van 12 mensen om het project heen opgezet. Er zijn er nu 4, nog 8 en de drempel is weg.
• Met de documentaire en de methodiek die deze drijft is veel waarde te realiseren voor elke organisatie. En zijn genoeg manieren waarop ik een financiële injectie of een sponsoring in goederen in waarde kan omzetten.

Nu ga ik natuurlijk gewoon door met deze droom, ik zou immers niets anders willen. En ik ga ook gewoon op pad binnenkort, want dat is nu eenmaal hetgene dat ik MOET doen. Geen idee hoe het allemaal gaat gebeuren, maar het zal goed komen. Het zou alleen zo fijn zijn om deze drempel voorbij te zijn en weer open te staan voor alles wat op mijn pad komt.

Misschien lees je dit en heb je een idee hoe ik deze drempel kan slechten. Bel je me dan even?

De highlights:

1. what’s the point: Ik had een hele lijst mensen opgesteld, overal te wereld die ik in het kader van mijn docu zou willen spreken. Maar hoe meer planning en landen, hoe hoger de drempel werd om daadwerkelijk te gaan. Dus waarom niet gewoon gaan. Planning en mensen loslaten en puur op reis gaan naar bezieling. Minder vragen, meer beweging en het zeker meer organisch laten onstaan. Want dat heb ik de afgelopen maanden wel gemerkt, organisch werkt beter. Hoe meer ik los kon laten des te meer ging het zoals het moest. Want ik weet dondersgoed wat ik wil, dus vertrouwen in dat het die kant op beweegt is key.

2. de innersuperhero sleurhut: In plaats van de hele wereld overhoppen kan ik natuurlijk ook gewoon gaan rijden. En dan maar kijken waar ik uitkom. Een camper leek me daar een mooie vorm voor, maar die zijn duur en een goede is lastiger te vinden. “Ik heb nog een caravan staan” zei een vriending opeens, “is dat niet iets?” En nadat ik mijn vooroordelen over caravans had overwonnen (en dit was vrij snel) dacht ik JA. 100 euro, een paar potten verf en een trekhaak via marktplaats later is hij bijna klaar. Belangrijkste van deze caravan is dat het allemaal weer de belangrijke FUNFACTOR krijgt. Ik ben immers bezig met het realiseren van mijn droom, dat moet toch leuk zijn. Maar ondertussen was ik weer in mijn eigen Clark Kent getrapt het het project en mezelf weer te serieus aan het nemen. De Innersuperhero Sleurhut relativeert heerlijk.

3. it’s a family affair. Mijn zoontje van inmiddels 3,5 is een van de drijfveren van het hele Innersuperhero.Me! project. Het gaat om zijn toekomst, om de manier waarop hij zijn leven kan indelen. Daarnaast zijn mijn vriendin en ik al jarten bezig met het proberen te snappen van de wereld om ons heen. Hoog tijd om die wereld maar eens echt te gaan maken. En hoewel het zaken ongetwijfeld ingewikkelder gaan maken is de kogel door de kerk, en gaan we samen. Superspannend, maar ook helemaal te gek. Op avontuur, en daar gaat het leven volgens mij om.

4. milleniumdoelen. In de methodiek wil ik mensen erop wijzen dat ze van nature een superheld zijn en dat het leven een stuk boeiender wordt wanneer ze daarnaar gaan leven. Dat is niet alleen voor de mensen zelf van belang, maar ook voor de wereld waar we nu in leven. In 2000 zijn er 8 milleniumdoelen bepaald. Misstanden in de wereld die in 2015 uit de wereld moesten zijn. Serieuze zaken:

Zaken waar de moderne helden die ik ga spreken zich voor inzetten en waar de helden in de dop zich voor zouden moeten inzetten. Maar het belangrijkste: Natuurlijk gaat het niet goed genoeg met het realiseren van deze doelstellingen. Natuurlijk hadden we verder kunnen zijn en is het moeilijk hier 15 jaar aandacht op te houden. Maar er gebeurd wel heel veel. Zoveel mensen die zich hiervoor inzetten, misschien wel zonder te weten dat ze met deze milleniumdoelen bezig zijn. En dat laten zien is de missie. Zien is geloven en uit geloven komt actie. Hoe meer helden er opstaan, hoe beter we al deze doelen kunnen realiseren. Want 2015 is al over 5 jaar.

Ik werk nog aan een verlangenlijstje. Een lijstje zaken die het realiseren van deze docu makkelijker kan maken. Bekijk het eens, misschien kan je helpen.

Met deze ‘caravan of change’, ‘innersuperhero sleurhut’, ‘bezielingsbus’ ga ik binnenkort de eerst roadtrip maken voor de documentaire Inner Superhero. Me!

Planning is om na de Inner Superhero Kickststarter in een aantal landen hier in Europa de helden op te zoeken die vol bezieling de wereld aan het veranderen zijn. Ik ben nog even aan het uitzoeken of deze trip een sociaal event wordt wat met twitter, blogs etc te volgen is of dat ik het combineer met een ander project dat ik al even op de plank heb liggen: Offline is ook wel fijn (waar uiteraard geen website van is).

Ik zal via deze blog jullie in ieder geval op de hoogte houden van de ontwikkelingen van het inner supercaravan uit deze caravan halen. Hij wordt in ieder geval rood met wit, en verder moet ik nog even zien. Dus heb je zin om mee te klussen, dan hoor ik het graag.

Ontdek je innerlijke Superheld

ONDERTUSSEN… De nacht ging niet meer voorbij in Cartoonstad. Wanhopig snakten de zielsongelukkige burgers naar een sprankje zonlicht. Wie kon ze redden? Superheld Soulsearcher kon het! Hij wekte de Innerlijke Superheld in iedereen en samen versloegen ze het duister.

Wit latex met wapperende cape
Als er geen beroep op zijn superkrachten wordt gedaan heet Soulsearcher, Zoeker van Inspiratie en Daadkracht, eigenlijk Jasper van Impelen, 38 jaar. “Zoals Clark Kent ook maar een gewone vent is,” legt Jasper uit. “Totdat er iemand in nood is. Dan verandert hij in Superman, die vrijwel alle problemen aan kan. Ik ontdekte dat eigenlijk elk mens over de kwaliteiten van een superheld beschikt. Alleen leven veel mensen als Clark Kent. Ze zijn gaan geloven in hun vermomming als gewone burger. Daar gaan we wat aan veranderen.”

Jasper heeft met zijn Inner Superhero beweging een volkomen eigentijds antwoord gevonden op de vraag die elk verstandig mens bezighoudt: hoe haal je het beste in jezelf boven? “Jezelf blindstaren op geld en een dikke auto werkt niet. Dat heb ik wel uitgeprobeerd,” zegt hij. “Wie zichzelf wil ontwikkelen en ook nog iets wil betekenen voor de wereld en de medemens moet het toch in zichzelf zoeken. ‘Je moet naar jezelf luisteren, je kern vinden,’ zeggen spirituele stromingen dan. Daar kan ik niet mee uit de voeten. Kern? Jezelf? Als ik daarnaar zoek kom ik nooit in beweging, terwijl het er volgens mij toch om gaat dat je iets doet. En dan het liefst iets waar anderen ook wat aan hebben. Elk mens heeft wel een bijzondere gave waar hij zelf plezier in heeft en anderen mee kan helpen. Mijn eigen superpower is bijvoorbeeld om mensen te helpen ontdekken waar ze goed in zijn. Vandaar dat ik als Innerlijke Superheld de naam Soulsearcher draag. Met een bijpassend logo, de bullseye met een witte kern, en een Soulsearcherspak: wit latex, met een wapperende cape. Ik werk nog aan een tune, een muziekje dat ik kan fluiten als ik in actie kom als Soulsearcher.”

Geboren als Superheld
Hij gaat ervan uit, samen met heel wat spirituele en religieuze stromingen overigens, dat we allemaal worden geboren met een bijzondere aanleg, oftewel ‘superpower’. Volwassenen hebben dat afgeleerd en kijken naar wat haalbaar is, wat de buren ervan vinden en of het wel mag. “Die superheld in je moet je even terugvinden,” stelt hij. “Vaak kom je hem op het spoor door te kijken naar dat wat je echt leuk vindt om te doen, waar je van nature goed in bent. Dat is de eigenschap waar je anderen ook mee van dienst kunt zijn, zonder dat het je moeite kost. Neem Structureman. In z’n Clark Kent-dagelijksheid is hij computerprogrammeur, maar zijn superpower is om een snelle analyse te maken van een ingewikkelde situatie. En dan It’s-Already-there-man: hij draagt een zilveren pak met een groen hart als logo als hij in actie komt door zijn fantasie in te zetten voor het bedenken van de wonderlijkste oplossingen. Nou ja… Alsof. Het is spelen. Maar juist door te spelen creëer je mogelijkheden die je nooit zou kunnen bedenken met je Kent-hoofd.”

Onder je supermarktjasje
Sommige gelukkigen hebben een beroep waar hun Superpowers kunnen worden ingezet. ‘Talking Spider’ zal heel tevreden zijn met een baan in het onderwijs. “Maar ook als je achter de kassa zit kun je je er bewust van blijven dat er onder je supermarktjasje een superheld zit. Voor het geval dat… Het is niet de bedoeling dat je als de Lone Ranger tot bloedens toe de hele dag tegen onrecht aan het vechten bent. Kies je doelen, kom goedgericht in actie bij een klus die vraagt om je eigen superpowers. En schakel een andere superheld in als je er zelf even niet uit komt. Er is inmiddels een heel netwerk van superhelden. Ik ben er maar eentje van.”
Jasper maakt het internationaal bekende gebaar van Clark Kent die zijn alledaagse kloffie open scheurt om zijn Superheldenpak zichtbaar te maken. Hij recht zijn rug en zijn ogen laseren met gouden stralen recht in de ziel. “En wat is jouw superkracht?”

Ontdek je eigen Inner Superhero
Op 20 mei, van 7 tot 10, Utrecht, de Inner Superhero Kickstarter. 50 euro voor de eerste 50 aanmeldingen, daarna € 75,-. Geef je hier op.

Valid Express is in 1999 opgericht door Nicolette Mak. Haar invalide broer kon geen baan vinden en dat was de aanleiding om op intuitieve, tegen alle conventies in, tegen elke verwachting op succes, een koeriersdienst op te zetten waardoor chronisch zieken en fysiek gehandicapten uit de uitkeringssfeer werden geholpen en gehouden.
Inmiddels werken er zestig mensen bij Valid Express. Met vestigingen in Amsterdam, Den Haag/Rotterdam en Utrecht. Met zeshonderd klanten. Valid Express gelooft in een wereld die haar verantwoordelijkheid neemt. Waar mensen met een lastig lichaam en het bedrijfsleven mogelijkheden zien, in plaats van beperkingen.

Nicolette is een inspirerende en gedreven vrouw die dit succes als niets meer zag dan een begin, een speeltuin. En waar veel mensen met een dergelijk succes op hun lauweren zouden gaan rusten, gaat zij verder. Het gaat voor haar namelijk niet specifiek om mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt te helpen. Nee, het probleem zit in het systeem. En wanneer we werkelijk willen dat we in deze wereld op een andere manier met elkaar omgaan zal er wat aan dat systeem moeten gebeuren. Nicolette zoekt bewust dit nieuwe spanningsveld om de zaken groter aan te pakken, verder te verbeteren. En dat gaat lukken. Kijk op Valid People voor de activiteiten die ze onderneemt.

Wat Nicolette werkelijk een moderne held maakt is haar levenshouding. Een houding die ze deelt met andere moderne helden. Vertrouw op jezelf, ga voor wat goed voelt, laat je niet door regels of hindernissen tegenhouden en blijf positief. Niets gaat verkeerd, hooguit anders dan verwacht, maar daar leer je van en dat laat je groeien.

Met een klein cameraatje op zak stelde ik de mensen 3 vaste vragen. Wie ben je, Vertel eens een verhaal dat je heeft geïnspireerd en Hoe zie je de wereld over een jaar of 5. Ik dacht er niet altijd aan om iedereen die ik sprak te filmen, die komen vast later nog aan bod, maar inmiddels sieren een kleine 50 mensen de site. Genoeg om een mooi document van mooie mensen te worden en genoeg om over de laatste vraag een kleine compilatie te maken.

Wil je de hele interviews zien, ga dan naar de Go-Create site.